Moeders trekken uit wanhoop de bladeren van de bomen als eten voor de kinderen

Caritas International België Moeders trekken uit wanhoop de bladeren van de bomen als eten voor de kinderen
Caritas International België Moeders trekken uit wanhoop de bladeren van de bomen als eten voor de kinderen

© Isabel Corthier - Zouley en Aïcha koken blaadjes. Het is dierenvoer.

© Isabel Corthier - Zouley en Aïcha koken blaadjes. Het is dierenvoer.

29/08/2018

Aïcha woont met haar tante Zouley in Kafi, een dorpje in de buurt van Zinder, in het hart van de Sahel. Ze eet yathia. De ‘wilde bladeren’ van de schaarse bomen die standhouden op de rood gebakken Nigerese grond. Amper te eten. Hard als het leven in Niger. Bitter als de armoede waarin de mensen gevangen zitten.

Wat doe je als de kinderen huilen van de honger en er niks meer is om te eten? De bladeren van de bomen trekken en daar pap van koken. Dat doen in Niger tienduizenden moeders.

Aïcha en haar tante Zouley

Een van die moeders is Zouley. Dertig. En zo arm als Job. Ze zorgt helemaal alleen voor haar kinderen en nichtje Aïcha. Elke dag is voor Zouley een harde strijd om te overleven. Zeker nu, in de ergste fase van het hongerseizoen.

“Hier is niets te eten,” zegt ze, “werkelijk niets. Elke dag lijden de kinderen onder de honger. Elke avond vragen ze om eten. Wat moet ik doen? Ik geef ze wat water en probeer ze te sussen. Ik zeg: Slaap nu maar, ik ga eten halen.” En dat doet Zouley ook. Ze gaat eten halen. Alleen is het geen eten… Het is dierenvoer.

Pap van bladeren 

Wanneer de kinderen slapen, gaat Zouley de bladeren van de bomen trekken. Urenlang is ze daarmee bezig, helemaal alleen. In het donker. Tot ze een grote zak vol heeft. Want je hebt duizenden bladeren nodig om één kom eten te maken, omdat de bladeren krimpen als spinazie als je ze kookt.

Zouley kookt de blaadjes met water tot een pap, want rauw zijn ze bijna niet te eten. Soms doet ze er wat gierst bij om de brij aan te dikken. Soms strooit ze er wat kruiden op om een beetje smaak toe te voegen. Maar lekker is de pap nooit

Dit is het leven zoals het is in Niger. Maar niet zoals het zou kunnen zijn. Zoals zoveel Nigerese moeders wil Zouley graag arachideolie en pindapasta maken om te verkopen. Het zou haar eerste stap uit de armoede zijn. Weg van de honger en de ondervoeding. Maar ze kan er niet mee beginnen, want ze heeft niets.

U kunt het tij doen keren. Voor Zouley en Aïcha en zoveel andere vrouwen en kinderen. Het is gemakkelijker dan u denkt: koop een grote zak met 300 kg pindanoten.

Uw hulp heeft impact 

De hulp die u geeft, is enorm. U hebt niet enkel impact op het leven van een Nigerese mama en haar kinderen, maar op de hele gemeenschap. U behoedt een gezin voor de honger en de ondervoeding omdat u eten schenkt. Tegelijk doet u ook een heel dorp opleven, omdat u voor werk en een inkomen zorgt.

Er is een groeiende vraag naar arachideolie en pindapasta, en meer vrouwen zouden die producten vlot kunnen verkopen voor een mooi inkomen, maar ze moeten kunnen starten, en iedereen is straatarm. Niemand heeft het geld om die eerste grote zak noten aan te kopen. En daar begint het mee. Wilt u die aankoop op u nemen?

Verwant nieuws

Alle nieuwsberichten