Waarom trok deze teddybeer door Brussel, Antwerpen en Luik?

Op maandag 21 september begon de teddybeer zijn tocht in Brussel. Je kon hem onder andere spotten in het Centraal Station, op de Grote Markt, aan het Luxemburgplein, bij Flagey en in Sint-Gillis. Plekken waar elke dag duizenden mensen voorbijkomen. De volgende dag trok hij naar Antwerpen. Op woensdag eindigde zijn tocht in Luik.

De beer was er om de aandacht te trekken maar vooral om iets anders te laten zien.

Voor een kind dat moet vluchten, kan een knuffel een van de weinige vertrouwde dingen zijn die meegaan. De teddybeer reist mee tijdens het vertrek, onderweg, tijdens het wachten en bij de aankomst op een onbekende plek.

De film werd opgenomen in De Logies van Louvranges, een opvangcentrum van Caritas International. Er zijn geen acteurs. De bewoners en hun kinderen spelen momenten uit hun eigen leven na voor de camera.

Zo vertelt de film niet alleen het verhaal van Ousmane en zijn familie, maar ook dat van vele anderen. De teddybeer herinnert ons eraan dat achter cijfers, statussen en debatten altijd mensen schuilgaan. Mensen met een verleden, een leven vandaag en plannen voor morgen.

Een veilige plek geeft mensen de rust om opnieuw vooruit te kijken en hun leven weer op te pakken.

“Als je niet weet waar je vannacht slaapt, is het heel moeilijk om na te denken over school, je procedure of je toekomst. Een veilige plek is het begin. Van daaruit kan je opnieuw vooruitkijken,” zegt Marie, die vanuit Caritas International met mensen op de vlucht werkt.

In De Logis de Louvranges krijgen moeders en kinderen niet alleen een plek om te wonen. De teams van Caritas helpen hen ook met wat er onderweg komt kijken: hun weg vinden in een nieuw land, hun kinderen naar school brengen, hun procedure begrijpen en opnieuw vooruitkijken.

Dat is ook wat de teddybeer ons in Brussel, Antwerpen en Luik wilde laten zien. Een veilige plek is dus meer dan een dak boven je hoofd. Het is een plek van waaruit je weer verder kunt.

Het verhaal van Ousmane en zijn familie is maar één van de vele verhalen die de teddybeer onderweg tegenkomt.

• In Louvranges, zag hij hoe Clémence opnieuw haar draai vond en zich klaarmaakte voor een volgende stap.
• Bij het infopunt Oekraïne in België zag hij hoe de vragen veranderen naarmate de tijd verstrijkt. Want hoe bouw je hoe pak je de draad van je leven weer op als je niet weet wat morgen brengt?
• In Gaza zag hij hoe de achtjarige Obaida niet de zorg krijgt die hij nodig heeft. Tegelijk blijven lokale Caritasteams ter plaatse om te helpen, terwijl ze zelf hun huis kwijt zijn en midden in de oorlog leven.

Drie heel verschillende situaties maar achter elk verhaal staan mensen die voor hun naasten blijven zorgen, keuzes maken, hun rechten verdedigen en proberen vooruit te kijken.

Het Caritas-netwerk blijft naast hen staan, in België en elders in de wereld. Tijdens een acute crisis, maar ook daarna, wanneer de situatie verandert en de noden evolueren.

Humanity is Unstoppable gaat niet over het idee dat niets ons kan raken. Het gaat over wat mensen blijven doen, ook wanneer het moeilijk wordt.  Een gezin dat opnieuw plannen maakt. Iemand die weer houvast vindt. Mensen die elkaar helpen. Teams die blijven gaan waar ze nodig zijn.

Caritas wil mensen daarin ondersteunen. Door naast hen te staan, hun rechten te helpen beschermen en hen de ruimte te geven om opnieuw vooruit te kijken.

De teddybeer heeft zijn tocht door Brussel, Antwerpen en Luik achter de rug. Maar de verhalen waarvan hij getuige was, gaan verder.