In België werden migratietrajecten nog maar eens complexer. Onze teams boden mensen opvang, informatie en begeleiding tijdens de verschillende stappen van hun traject: van een eerste veilige plek tot een zelfstandig bestaan of de voorbereiding van een waardige terugkeer. In totaal konden 202 niet-begeleide minderjarigen rekenen op de stabiele aanwezigheid van onze 12 professionele voogden. Daarnaast kregen 947 mensen begeleiding bij hun re-integratie, met de steun van partners in 57 landen.
De Logis de Louvranges vierde bovendien haar vijftiende verjaardag. Sinds de opening vonden meer dan 400 vrouwen en bijna 1.000 kinderen er veel meer dan alleen een dak boven het hoofd. Ze kregen er een veilige omgeving waar ze opnieuw vertrouwen konden opbouwen, banden konden herstellen en zich op de toekomst konden voorbereiden. Een concreet voorbeeld van wat menswaardige opvang betekent.
Ook internationaal bleven onze partners zo dicht mogelijk bij de gemeenschappen staan. In Gaza bleef Caritas Jeruzalem gezondheidszorg aanbieden toen zowat alles wegviel. In de Democratische Republiek Congo bleven onze partners aanwezig, ondanks de toenemende gevechten en massale ontheemding. In Myanmar groeide de noodhulp na de aardbeving geleidelijk uit tot langdurige ondersteuning bij de wederopbouw. In elke context volgen we dezelfde aanpak: onmiddellijk reageren, zonder de autonomie, bescherming en toekomst van mensen uit het oog te verliezen.
Deze ervaringen op het terrein geven ook richting aan onze eigen ontwikkeling. In 2025 bracht Caritas International de rechtstreekse begeleiding, analyse, communicatie en belangenbehartiging nog dichter bij elkaar. Want één persoon helpen om een obstakel te overwinnen, volstaat niet wanneer dezelfde structurele drempels talloze anderen blijven treffen. Onze aanwezigheid op het terrein stelt ons daarom ook in staat om deze realiteit zichtbaar te maken, de stem van de betrokken mensen te versterken en het beleid te beïnvloeden.
Zeggen dat menselijkheid alles overwint, betekent niet dat we de ernst van de crisissen relativeren. Het betekent dat we erkennen dat mensen altijd meer zijn dan wat hen overkomt. Ze blijven keuzes maken, nieuwe banden smeden en aan hun toekomst bouwen. Onze verantwoordelijkheid is om hen bij elke stap te begeleiden.