De wet werd in juli goedgekeurd en trad al in augustus in werking. Ze past in een lange reeks maatregelen die gezinshereniging steeds moeilijker maken. Maar deze hervorming gaat verder: ze maakt gezinshereniging voor veel gezinnen zo goed als onhaalbaar, met zware gevolgen voor kinderen.

Een wet die fundamentele mensenrechten schendt

De wet maakt gezinshereniging voor beschermde personen bijna onmogelijk door strenge voorwaarden:

Twee jaar wachttijd: mensen met subsidiaire of tijdelijke bescherming moeten twee jaar wachten voor ze een aanvraag tot gezinshereniging kunnen indienen.
Strenge inkomensvoorwaarde: minimaal 2.369,52 euro per maand, verhoogd met 236,95 euro per extra gezinslid.
Korte termijnen voor erkende vluchtelingen: zij moeten binnen zes maanden een aanvraag indienen zonder bijkomende bewijsstukken, met slechts beperkte mogelijkheid om een onvolledig dossier later aan te vullen.

Wat betekent dit in de praktijk?
In de praktijk betekent dit dat gezinnen jarenlang gescheiden blijven én een hoog inkomen moeten bewijzen om ooit opnieuw samen te kunnen leven.

Ook arbeidsmigranten uitgesloten door onhaalbare inkomensvoorwaarden

De nieuwe wet treft niet alleen beschermde personen, maar ook arbeidsmigranten die legaal in België verblijven en werken. Voor hen vormt de verhoogde inkomensvoorwaarde een quasi onoverkomelijke drempel. Met een vereiste van minstens 2.323 euro netto per maand, verhoogd per extra gezinslid, sluit de wet grote groepen mensen structureel uit van het recht op gezinsleven.

Vooral mensen met tijdelijke, deeltijdse of laagbetaalde jobs — nochtans cruciaal voor zorg- en knelpuntberoepen — krijgen zo de boodschap dat werken niet volstaat om met hun gezin samen te leven.

Kinderen en gezinnen in het nauw

Voor kinderen met subsidiaire bescherming is de impact verwoestend: zij verliezen het recht om herenigd te worden met hun ouders. Niet tijdelijk. Niet onder voorwaarden. Definitief.

Daarnaast treft de maatregel ook minderjarige erkende vluchtelingen. Wie bij aankomst niet officieel als alleenstaande minderjarige werd geregistreerd, kan alsnog het recht op gezinshereniging verliezen. Kinderen worden zo afgerekend op de omstandigheden waarin ze moesten vluchten — een keuze die ze nooit zelf maakten.

“Dit gaat niet over administratie, maar over kinderen die hun moeder of vader nooit meer zullen zien,” zegt Tine Claus, directeur van Vluchtelingenwerk. “Hoe leg je aan een kind uit dat zijn gezin ophoudt te bestaan omdat een wet dat zo bepaalt?”

Fundamentele rechten onder druk

Ook de manier waarop de wet tot stand kwam, is zorgwekkend. Op initiatief van de federale regering werd de hervorming in ijltempo door het parlement gejaagd, ondanks het kritische advies van de Raad van State.

Met deze wet wil de regering het aantal aankomsten beperken, zonder rekening te houden met de menselijke gevolgen. Gezinnen worden uit elkaar gerukt. Kinderen blijven alleen achter. Sommige gezinnen worden nooit meer herenigd.

Wij verzetten ons tegen deze wet en vragen het Grondwettelijk Hof om haar te vernietigen. Gezinshereniging is geen gunst, maar een mensenrecht.

Deze wet brengt onherstelbare schade toe aan gezinnen en duwt kwetsbare mensen verder de onzekerheid in.

Ondertekenaars

ABVV-FGTB, ACV-CSC, ADDE, Aide aux Personnes Déplacées, BelRefugees, Brussels Platform Armoede, CAW (Centra Algemeen Welzijnswerk), Caritas International, CIRÉ, Coordination des ONG pour les droits de l’enfant, FAIRWORK Belgium, Fondation Joseph Denamur, Netwerk Kinderrechten van STEKR (de voormalige Kinderrechtencoalitie), La Ligue des Familles, Ligue des Droits Humains, Medimmigrant, Maison Babel, Mentor Escale, Netwerk tegen Armoede, OBFG, Orbit vzw, Pax Christi Vlaanderen, Service droits des jeunes de Bruxelles, Sireas, Vluchtelingenwerk Vlaanderen

Nog vragen over dit persbericht?

Neem dan contact op met persmedewerker Denis Bouwen via d.bouwen@caritasint.be of 0470 90 12 53.