Het verhaal van Marwane

Caritas International België Het verhaal van Marwane

© Caritas - Marwane op de luchthaven met zijn familie en Asmaa, sociaal assistente van Caritas die de procedure voor gezinshereniging begeleidde

© Caritas - Marwane op de luchthaven met zijn familie en Asmaa, sociaal assistente van Caritas die de procedure voor gezinshereniging begeleidde

04/05/2018

“Geduld is moeilijk op te brengen als je familie zich in een oorlog bevindt.”

De 49-jarige Marwane  maakte de gevaarlijke tocht vanuit Syrië naar België, in de hoop daarna zijn vrouw en twee zonen te kunnen laten overkomen. Hij werd persoonlijk begeleid door medewerkers van Caritas, zowel in de procedure van gezinshereniging als in de overgang naar een autonoom leven in België.

De 49-jarige Marwane  maakte de gevaarlijke tocht vanuit Syrië naar België, in de hoop daarna zijn vrouw en twee zonen te kunnen laten overkomen. Hij werd persoonlijk begeleid door medewerkers van Caritas, zowel in de procedure van gezinshereniging als in de overgang naar een autonoom leven in België.

Zijn hele gezicht straalt als Marwane terugdenkt aan de dag waarop hij zijn familie zag aankomen op de luchthaven van Zaventem. “Ik vergat dat ik in België was. Ik vergat alles rondom mij”, zegt hij met een lach die zijn ogen doet fonkelen.

 

Gevlucht uit Syrië

Marwane moest zijn gezin achterlaten in Aleppo en vluchtte naar Turkije, waar hij zes maanden verbleef. In februari 2016 maakte hij in een bootje de oversteek naar Griekenland. 15 dagen later stond hij in België. “Op het einde had ik geen geld meer, helemaal niets. Maar ik heb veel gastvrije mensen ontmoet. Toen ik vertelde dat ik uit Syrië gevlucht ben, waren velen bereid me te helpen. Een groot contrast met de context van oorlog, waar het elk voor zich is.”

Omwille van zijn psychologische kwetsbaarheid verbleef Marwane in een woning van Caritas in Antwerpen. Maar zijn hoofd bleef in Syrië. Bij de oorlog, het gevaar, zijn familie, zijn zoon die bijna 18 was. “Ik miste mijn gezin enorm. De procedure voor gezinshereniging sleepte meer dan een jaar aan. Ik dacht er zelfs aan om terug te keren naar Syrië zodat ik tenminste weer bij hen kon zijn. Mijn zoon zou volwassen worden en naar het leger moeten…”

Luisterend oor

“Ik heb veel gehuild. Ik moest geduld hebben. Maar geduld is moeilijk op te brengen als je familie zich in een oorlog bevindt. Jasmijn, de coach van Caritas, heeft me erdoor geholpen.” Zij kwam regelmatig op bezoek om Marwane wegwijs te maken in het leven in België en een luisterend oor te bieden.

Intussen woont de familie Kalaji al bijna 4 maanden samen in België. “We volgen allemaal een taalcursus. Mijn oudste zoon wil volgend jaar geneeskunde gaan studeren”, vertelt Marwane hoopvol. De toekomst belooft alvast beter te worden dan de doodsangsten die de familie achter zich laat. Integreren in een nieuw land blijft een uitdaging. Maar wel een uitdaging die ze nu samen kunnen aangaan.

Meer verhalen

Alle verhalen