FAQ – Opvangcentrum in Ransart

Caritas International België FAQ – Opvangcentrum in Ransart

Waarom op dit moment een opvangcentrum openen?

Ons land is nog steeds in de greep van een opvangcrisis. Dit betekent dat er een gebrek is aan beschikbare plaatsen om verzoekers om bescherming op te vangen tijdens de duur van hun asielprocedure. Deze vaststelling verplicht onze regering om maatregelen te nemen en de opvang van alle personen die bescherming zoeken in België te garanderen. Verschillende opvangcentra hebben onlangs hun deuren geopend, met name in Luik, Gent, Antwerpen, Couvin en Moeskroen.

Wie wordt er in Ransart opgevangen?

De mensen die in het centrum zullen verblijven zijn mensen in een kwetsbare situatie die een aanvraag hebben ingediend tot internationale bescherming (een asielaanvraag) in België. Het zijn minderjarigen, gezinnen met kinderen, koppels of zogenaamde individuele personen. De landen van herkomst zijn zeer divers (El Salvador, Syrië, Afghanistan, enz.).

Waarom Caritas International en wat voor soort begeleiding?

Caritas International – een Belgische NGO voor internationale solidariteits – heeft een lange ervaring in het ontvangen en begeleiden van migranten in België en in het buitenland. De organisatie biedt een menselijk en individueel antwoord op ieders migratieparcours. Sinds 2010 heeft Caritas zich ook gespecialiseerd in de opvang van zogenaamde “kwetsbare” verzoekers om internationale bescherming: jonge niet-begeleide buitenlandse minderjarigen (MENA), alleenstaande vrouwen met of zonder kinderen, maar ook personen met een medische problematiek. Deze expertise zal bijzonder nuttig zijn voor de opvang en de begeleiding van de bewoners van het centrum in Ransart.

Een multidisciplinair team van ongeveer 25 medewerkers verwelkomt en begeleidt de toekomstige bewoners in hun dagelijkse leven. Ze doen dit de klok rond en zeven dagen op zeven. Verzoekers om internationale bescherming krijgen krijgen psychosociale, juridische en administratieve ondersteuning en medische en educatieve begeleiding. Ons doel? Om hun autonomie en integratie mogelijk te maken en hen tegelijkertijd een waardige leefomgeving te bieden.

Kan ik als buurman helpen?

Op dit moment focus het team zich op de opstart van het centrum en de aankomst en installatie van de eerste personen. Maar nadien, net als in alle andere centra, verwelkomen we bij Ransart de hulp van vrijwilligers van harte! Wil jij je inzetten als vrijwilliger? Om taallessen te geven, te helpen bij het maken van huiswerk of om jongeren te begeleiden naar een activiteit? Of wil jij kleding, schoenen of schoolmateriaal doneren voor de toekomstige bewoners? Aarzel niet om contact met ons op te nemen: inforansart@caritasint.be. Hartelijk dank.

Waarom deze vestiging in Ransart?

Eind februari van dit jaar kreeg Caritas kennis van de mogelijkheid om de voormalige Residence du Vigneron, die sinds december 2019 leegstaat, te huren. Een plaats die qua omvang en infrastructuur goed aansluit bij de behoeften van de nieuwe bewoners. Nadat onze aanvraag door de eigenaar was goedgekeurd, werd er gewerkt aan het gebouw om gezinnen met kinderen, koppels of zelfs zogenaamde individuele personen te kunnen huisvesten.

Wie beslist welke personen naar het opvangcentrum in Ransart gestuurd worden?

Personen die bij de Dienst Vreemdelingenzaken asiel hebben aangevraagd, gaan nadien naar de Fedasil Dispatching Office in hetzelfde gebouw. Dit aanmeldcentrum wijst een opvangplaats aan (het verplichte registratiepunt of “code 207”) voor de verzoeker om internationale bescherming, waar hij of zij materiële bijstand kan krijgen. Bij het aanwijzen van een verblijfplaats houdt de dispatching rekening met de beschikbare plaatsen in de verschillende centra en de bijzondere situatie van de verzoeker om internationale bescherming (zijn gezinssamenstelling, medisch profiel, kennis van een van de nationale talen, indien hij een niet-begeleide minderjarige is, enz.) Sommige opvangstructuren zijn beter aangepast dan andere aan de behoeften van bepaalde verzoekers. Zo wordt bij Ransart voorrang gegeven aan mensen in kwetsbare situaties: jonge niet-begeleide buitenlandse minderjarigen (MENA), alleenstaande vrouwen met of zonder kinderen, maar ook personen met een medische problematiek.

Hoelang blijven deze mensen in het centrum?

Personen van wie het verzoek om internationale bescherming in behandeling is, worden gedurende de gehele procedure van hun verzoek gehuisvest. Het recht op opvang eindigt wanneer de asielprocedure is afgerond en eventuele beroepsprocedures zijn uitgeput.

Kunnen ze zich buiten het centrum begeven?

Natuurlijk. Het centrum van Ransart wordt een ‘open’ opvangcentrum. Dit betekent dat de bewoners het gebouw vrij kunnen betreden en verlaten – rekening houdend met de regels en voorschriften. Het is dus geen ‘gesloten’ centrum dat door de Diest Vreemdelingenzaken wordt beheerd. De ‘open’ opvangcentra onderscheiden zich door hun infrastructuur (of het nu gaat om voormalige militaire bases, kostscholen of ziekenhuizen die zijn omgevormd tot opvangcentra, of om geprefabriceerde accommodatie), hun omvang (van minder dan 100 plaatsen tot bijna 800 plaatsen) en hun omgeving (in de stad of op het platteland), maar ze bieden allemaal dezelfde diensten aan.

Hoe verloopt het dagelijkse leven in het centrum?

Het opvangcentrum en zijn personeel bieden een antwoord op de basisbehoeften van de bewoners, maar de bewoners zorgen voor hun wasgoed en het onderhoud van hun kamers en collectieve plaatsen. Verzoekers om bescherming (asielzoekers) krijgen materiële bijstand: deze is gericht op het voorzien in de basisbehoeften (huisvesting, maaltijden) en op sociale, juridische en medische ondersteuning. Er worden verschillende activiteiten georganiseerd zodat de bewoners tijdens hun verblijf de tijd optimaal kunnen benutten: workshops, cursussen, bibliotheek, enz.

En wat betreft Covid-19?

We zijn ons ervan bewust dat de opening van dit nieuwe centrum plaatsvindt in een moeilijke gezondheidssituatie. Fedasil neemt actief deel aan de strijd tegen Covid-19 en past zijn instructies en preventieve maatregelen voor alle Belgische opvangvoorzieningen voortdurend aan. Deze maatregelen worden nauwgezet gevolgd in alle structuren die door Caritas worden beheerd, zowel door de bewoners als door het personeel. Het centrum in Ransart is geen uitzondering op de regel. Dit omvat bewustmakings-, preventie- en hygiënemaatregelen en zeer nauwkeurige protocollen bij eventuele symptomen.

Gaan de kinderen van het centrum naar school?

Natuurlijk. Zoals alle minderjarigen in België zijn kinderen van verzoekers om internationale bescherming verplicht om naar school te gaan. Caritas werkt samen met de diensten van de stad en de provincie om hun inschrijving in de scholen te verzekeren.

Krijgen verzoekers om internationale bescherming geld?

In België krijgen aanvragers geen financiële steun in het opvangcentrum, maar krijgen ze gedurende de hele asielprocedure onderdak, maaltijden, kleding en toegang tot sanitaire voorzieningen. Dit wordt daarom ook wel materiële bijstand genoemd. Het omvat ook sociale, medische en psychologische ondersteuning, zakgeld (7,90 euro per week per volwassene) en toegang tot juridische bijstand en diensten zoals vertolking, opleiding en programma’s voor vrijwillige terugkeer.

Hoe worden de veiligheid en de openbare orde in de opvangstructuur en op het grondgebied van de gemeente gewaarborgd?

Er moet een samenwerkingsovereenkomst gesloten worden tussen het hoofd van de plaatselijke politie en de verantwoordelijke van elke opvangstructuur gevestigd op het grondgebied van de gemeente. Het bepaalt de procedures voor de uitoefening van de politietaken, die de organisatie van een sereen en veilige opvang voor de aanvragers van internationale bescherming en alle inwoners van de gemeente mogelijk maken. De totstandkoming van deze samenwerkingsovereenkomst is een initiatief van de minister van Binnenlandse Zaken en de staatssecretaris voor Asiel en Migratie.

En wat gebeurt er na het verblijf in het centrum?

Bij een positieve beslissing krijgt de persoon die het vluchtelingenstatuut (of subsidiaire bescherming) heeft verkregen een verblijfsvergunning en kan hij/zij op zoek gaan naar een eigen woning. De persoon kan nog twee maanden in de opvangstructuur verblijven om een nieuwe accommodatie te zoeken. Indien nodig kan er contact opgenomen worden met de sociale dienst van Caritas International voor begeleiding bij het zoeken naar huisvesting.

Na een negatieve beslissing ontvangt de persoon wiens aanvraag is ‘afgewezen’ een bevel om het land te verlaten. Als hij of zij dat wenst, kan hij of zij contact opnemen met onze dienst voor ondersteuning bij vrijwillige terugkeer om hem of haar te helpen bij de voorbereiding van het vertrek en/of de herintegratie bij de terugkeer naar het land van herkomst.